Near Field Communication (NFC)

Skrót NFC pochodzi od angielskiej nazwy Near Field Communication (Komunikacja bliskiego zasięgu). Jest to protokół komunikacji bezprzewodowej opartej na technologii RFID wysokiej częstotliwości (13,56 MHz).


Działa on w trzech trybach roboczych:

  • peer-to-peer – wykorzystywanym do wymiany danych między dwoma urządzeniami,
  • w trybie emulacji karty – pozwalającym na wykorzystanie smartfona jako zbliżeniowej kart identyfikacyjnej,
  • oraz w trybie odczytu/zapisu, w którym aktywne urządzenie, takie jak smartfon, może odczytywać informacje zapisane wcześniej w urządzeniu pasywnym (np. papierowej etykiecie NFC).


Technologia NFC jest wykorzystywana w bardzo wielu zastosowaniach, takich jak płatności czy wymiana plików multimedialnych, których liczba stale rośnie. Technologia NFC znajduje także zastosowanie w wizytówkach, muzeach, placówkach oświatowych, handlu detalicznym i wielu innych środowiskach.

Zasięg komunikacji NFC jest ograniczony do ok. 10 centymetrów i w porównaniu z innymi technologiami zbliżeniowymi charakteryzuje się ona stosunkowo małym zużyciem energii. Do nawiązania połączenia między dwoma urządzeniami obsługującymi technologię NFC wystarczy ułamek sekundy, a szybkość transmisji danych wynosi 424 kbit/s.

Dzięki tym zaletom technologia NFC doskonale sprawdza się w dziedzinie płatności mobilnych i jest obsługiwana przez większość smartfonów z systemem Android.

Inne technologie

Radio Frequency Identification (RFID)
Więcej informacji
Bluetooth Low Energy (BLE)
Więcej informacji